☎ 0598-42 18 16

Hoofdweg 83, 9621 AD SLOCHTEREN

F.M.T. de Woldstreek Ervaringsverhalen.


19 mei 2016

Huilen, huilen, huilen. En niet gewoon huilen, maar krijsen. En dat uren achter elkaar. Karin Bulthuis weet er alles van. Haar zoontje Tim bleek KISS te hebben.

“Ik voelde meteen al dat er iets aan de hand was met Tim”, vertelt Karin Bulthuis (31) moeder van Tim (nu 16 maanden) en zwanger van een tweede. “Het was een heftige bevalling. Ik was de avond ervoor van de trap gevallen. Tijdens de bevalling heb ik Tim bijna in elkaar gedrukt. Uiteindelijk is hij met zijn handje naast zijn hoofd geboren. Hij huilde veel na zijn geboorte. Ook zag ik al snel dat hij een voorkeurshouding had. Hij kon niet naar links kijken. Na vier weken kreeg hij een scheef koppie.”

Na een lange zoektocht kwam Karin erachter dat hij KISS bleek te hebben. Dat houdt in dat de bovenste nekgewrichtjes geblokkeerd zijn. Dat doet pijn. Ook verloopt de motorische ontwikkeling niet zoals het hoort. “Tim is nu zestien maanden en ik ben nog steeds boos en verdrietig”, vertelt Karin. “Ik heb me zo machteloos gevoeld. Als ik de foto’s terugzie – je maakt niet veel foto’s van een huilend kind - zie ik zo’n verdrietige blik Tims ogen.”

“Mensen in mijn omgeving zeiden dat ik Tim te veel verwende. Ik moest hem laten huilen en niet zoveel oppakken. Maar het was geen gewoon huilen. Hij krijste. Voor Tims afgeplatte hoofdje stuurde de consultatiebureauarts ons door naar de kinderfysiotherapeut, maar die had alleen tips, zoals speeltjes aan de linkerkant leggen. Na zes weken heb ik Tim meegenomen naar de chiropractor, waar ik zelf naartoe ga voor mijn rug. Hij heeft Tim behandeld door de nekwerveltjes los te maken – dan hoor je het kraken. Ook in de rug zaten er een paar vast. Tim krijste het uit.”

Na de behandeling van de chiropractor kon Tim weer alle kanten op kijken, maar het huilen en de onrust hielden aan. “Overdag deed hij hazenslaapjes van vijftien tot twintig minuten. Hij lag bijna nooit op bed. Hij viel alleen in slaap als hij een beetje rechtop kon liggen, bijvoorbeeld in zijn wandelwagen. Hij trok zich ook helemaal krom - als een banaantje. In de box kon hij nog geen kwartiertje blijven spelen. Dan begon hij weer te huilen. ‘s Nachts waren we elke nacht minstens drie uur hem in de weer. We hebben veel met hem rondgelopen, want dan was hij rustig. En overdag deed ik het huishouden met Tim in de draagdoek.”

Toen Tim vier maanden was, ging hij al op schoot staan. “Wij dachten dat hij dat leuk vond. Hij ging niet zitten en ook niet kruipen; hij tijgerde op een armpje. Ook het vele huilen hield niet op. Hij kon een half uurtje slapen in de wandelwagen en dan gierde hij het opeens uit.  Hij was dan echt ontroostbaar en wilde niet geknuffeld worden. Hij drukte me weg en lag krom en stijf als een plankje in mijn armen.”

Een collega herkende de symptomen en gaf Karin een kaartje van manueel therapeut Meinie van der Stoel (zie kader), met wie ze een afspraak gemaakt. Tim was toen negen maanden. Bij consultatiebureau en huisarts stuitte Karin op onbegrip. “Ze vonden me een overbezorgde moeder. En een chiropractor of manueel therapeut vonden ze maar gevaarlijk, maar ik ben niet zomaar naar iemand toe gegaan. Ik heb gekozen voor registreerde therapeuten. En mijn ervaringen met Meinie zijn goed. Later bleek dat de chiropractor Tim ook wel verder had kunnen helpen, maar dat is door een misverstand niet gebeurd.”

Karins eerste vraag aan Meinie was ‘heeft hij KISS?’ Dat was het inderdaad. “Meinie voelde spanning in zijn nek en rug. Dat heeft zij heel zachtjes behandeld. Je ziet nauwelijks wat ze doet. Ze drukte heel zachtjes op Tims nekje, ze legde hem op zijn rug en draaide heel zacht zijn heupjes. Het is een soort masseren, echt een heel lieve behandeling. De volgende dag heeft Tim heel veel gehuild, maar de dag daarna had ik een heel ander kind. Hij huilde minder, hij kon opeens zitten. Ik zal nooit het moment vergeten dat hij voor het eerst midden in de kamer zat te spelen.”

Na de eerste behandeling van de manueel therapeut heeft Tim nog drie behandelingen gehad in vijf weken. “Zijn ontwikkeling is met sprongen vooruit gegaan. Hij is bijvoorbeeld gaan kruipen in plaats van tijgeren. Inmiddels is hij zestien maanden en staat hij te springen en dansen op de bank. Het is zo’n lekker mannetje. Hij is blij, hij lacht, hij slaapt, hij bloeit helemaal op en hij begint te lopen. Eindelijk kunnen we genieten.”

[KADER]De manueel therapeut

Karin ging voor de behandeling van haar zoontje Tim naar Meinie van der Stoel. Zij is als manueel therapeut gespecialiseerd in de behandeling van KISS-kinderen (KISS betekent Kopgewrichten Invloed bij Symmetrie Stoornissen). “Ik zie veel desperate ouders met een huilbaby of een baby met een afgeplat hoofdje ten gevolge van een voorkeurshouding”, vertelt Meinie. “Bij baby’s met KISS is er iets aan de hand met de bovenste nekwervels; daardoor ontstaat spierspanning en pijn. Dat kan in de baarmoeder gebeurd zijn door b.v. vroeg indalen, maar ook tijdens de bevalling, bijvoorbeeld bij een vacuum-verlossing, maar ook bij een keizersnee of een heel snelle geboorte. KISS-kinderen ontwikkelen vaak een voorkeurshouding; naar één kant waarbij een afplatting aan die kant dreigt of naar overstrekken waardoor een symmetrischer afplatting ontstaat. Deze laatste groep vertegenwoordigt ook de huilbaby’s.

Je kunt denken aan het KISS-syndroom als je baby:

   - het hoofd altijd scheef houdt of naar één kant gedraaid.

   - niet graag geknuffeld wilt worden. een vervormde (platte) schedel krijgt.

   - niet graag op de buik wil liggen.

   - vaak huilt bij het aan- en uitkleden of een echte huilbaby is en dag en nacht krijst

   - aan één borst moeilijker en onrustiger drinkt

   - een snelle, sterke baby lijkt die het hoofd “optilt” en al vroeg wil gaan staan (overstrekken).

“Met mijn deskundigheid als manueel therapeut bekijk ik elk kind dat bij mij komt. Een huilbaby heeft niet altijd KISS. Een baby kan bijvoorbeeld ook veel huilen door een reflux of door een aangeboren afwijking in de heupen. Die kinderen verwijs ik door of terug naar een arts.”

Is het KISS, dan onderzoekt en behandelt Meinie de baby verder. “Ik begin  met het nakijken van een 20-tal reflexen om ernstige stoornissen uit te sluiten. Ik voel heel voorzichtig in alle overgangsgebieden, van schedel naar nekwervels,(daar zit de oorsprong) van nek- naar bortstwervels, van borst- naar lendenwervels en tenslotte van lendenwervels naar het bekken. Vind ik een asymmetrie, dan behandel ik direct. Baby’s met een voorkeurshouding probeer ik de andere kant op te lokken. Je ziet dat aan de beperkte kant de ogen verder draaien maar dat het hoofdje niet mee kan. Het schiet vaak als een elastiekje weer terug naar voorkeurshouding. Heel zachtjes beweeg ik de gewrichtjes.  Alles gaat heel voorzichtig, want het is nog heel klein en kwetsbaar en heeft geen “kraken”nodig. Liever een behandeling extra nodig dan een te rigoureuze behandeling.” Na een of twee behandelingen is er vaak al veel verbetering te zien. Ik zie de baby’s in totaal 3 of 4 keer.

Meinie constateert dat er nog veel onbekendheid is rondom KISS. “Maar de belangstelling en ook de erkenning neemt toe. Laatst heeft bijvoorbeeld een kinderarts gekeken hoe ik kinderen behandel. En steeds meer kraamverzorgsters en wijkverpleegkundigen  weten waar ze op moeten letten en houden een vinger aan de pols. Ik werk ook veel samen met kinderfysiotherapeuten. Vaak  kunnen we elkaar aanvullen in de behandeling. Tegen bezorgde ouders zeg ik: vertrouw op jezelf. Een moeder voelt aan of een kind gewoon huilt of krijst omdat er iets aan de hand is - ook al is het je eerste kind. Huilt een kind heel erg, kom dan langs bij een erkende KISS/manueel therapeut voor een consult. Dat kan zonder verwijzing van een arts.
De afgelopen 5 jaar zijn er duizenden kinderen behandeld door manueel therapeuten en is er geen enkele melding van een ernstig incident geweest.”

Meer informatie over KISS vind je op www.kiss-kinderen.nl. Daar vind je ook een lijst met geregistreerde manueel therapeuten die gespecialiseerd en geschoold  zijn in de behandeling van baby’s en kleine kinderen.

 

7 februari 2016

Hallo,


Ben moeder van een zoontje nu 6 maand.

Ik ben bij jullie terecht gekomen door mijn buurvrouw. Mijn zoontje had voorkeur naar links en wou daardoor haast die kant niet op kijken. Ik zei nog tegen haar van is niet nodig fysio voor me zoon van toen 6 weekjes, toch maar wel gedaan en nu denk ik het heeft toch echt geholpen hij doet steeds meer. En ook dat ik bij Paulien ben gaat het ook steeds beter.


Ik zou ouders adviseren dat als ze een lichte voorkeur hebben ga gewoon heen het kan echt geen kwaad! En je ziet je kindje steeds gelukkiger en blijer worden als ze worden los gemaakt. Je ziet de vooruitgang. Ik moet nu nog 1x naar Paulien toe, bij Cornelia ben ik nu klaar. Ze was dik en dik tevreden.

Ik wil namens me zoon Paulien en Cornelia heel erg bedanken.

En namens ons ook natuurlijk. Wij hebben een hele vrolijke zoon weer.

Vriendelijke groet,


Damange Prins


© F.M.T. de Woldstreek, 2017.

Top